عنوان پایان‌نامه

تاوان و عشق جاودان ایان مک یوون: مطالعه ای بر استراتژی های روایی در دو رمان و اقتباس سینمایی آن ها



    دانشجو در تاریخ ۱۴ شهریور ۱۳۹۵ ، به راهنمایی ، پایان نامه با عنوان "تاوان و عشق جاودان ایان مک یوون: مطالعه ای بر استراتژی های روایی در دو رمان و اقتباس سینمایی آن ها" را دفاع نموده است.


    مقطع تحصیلی
    کارشناسی ارشد
    محل دفاع
    کتابخانه دانشکده زبانها و ادبیات خارجی شماره ثبت: 2/1995;کتابخانه مرکزی -تالار اطلاع رسانی شماره ثبت: 77516
    تاریخ دفاع
    ۱۴ شهریور ۱۳۹۵
    استاد راهنما
    زهره رامین

    چکیده اقتباس های سینمایی از آثار ادبی را می توان از جنبه های مختلف مورد مطالعه قرار داد. مطالعه ی حاضر بررسی روایت را به عنوان اساس خود در نظر می گیرد و برای این منظور از تمایز میان فَبیولا(داستان) و سیوژه (پیرنگ) که دیوید بوردوِل در کتاب خود، روایت در فیلمِ داستانی، به آن اشاره کرده بهره می برد. این پایان نامه، مطالعه ی سیوژه را به بررسی تقسیم بندی استراتژی های روایی به سه استراتژی خودآگاهی، آگاهی و گویایی توسط بوردول محدود می کند. از آن جایی که هر دو رمان مَک یوون، تاوان و عشق جاودان، آثاری خودآگاه هستند، این پایان نامه تمرکز اصلی خود را بر مقایسه ی میان خودآگاهی در دو رمان و اقتباس سینمایی شان قرار می دهد. برای این منظور از تقسیم بندی های بوردول و تئوری های لیندا هاچِن پیرامون فَراداستان و پارادوکسِ فَراداستانی استفاده خواهد کرد. این مطالعه، همچنین به بررسی چگونگی سهیم شدن دو استراتژی دیگر (استراتژی آگاهی و گویایی) در ایجاد خودآگاهی در این آثار می پردازد. این پایان نامه در نظر دارد تا با استفاده از تئوری های اقتباسِ لیندا هاچن، انگیزه های اقتباس کنندگان را بررسی کند و تاثیر احتمالی این انگیزه ها را در برخورد با استراتژی خودآگاهی روایت ها در طی روند اقتباس و در محصول نهایی بسنجد. در همین راستا، مطالعات هاچن پیرامون کیفیتِ غوطه وریِ خواننده/مخاطب در وَهمِ آثار روایی با درجات مختلف خودآگاهی مقتضی خواهد بود. کلیدواژه ها: اقتباس، روایت، خودآگاهی، وَهم، غوطه وری، ایان مک یوون، دیوید بوردول، لیندا هاچن
    Abstract
    Adaptations of literary works into films can be examined from different aspects. This study takes the analysis of narrative as its basis and for that goal it makes use of David Bordwell’s distinction between fabula and syuzhet in his Narration in the Fiction Film. It narrows down its study of syuzhet to Bordwell’s categorization of narrative strategies into narrative self-consciousness, knowledge, and communicativeness. As McEwan’s two novels, Atonement and Enduring Love, are both self-conscious works, the thesis takes the comparison between the novels’ and their screen adaptations’ self-consciousness as its main focus, using Bordwell’s categorization as well as Linda Hutcheon’s theories on metafiction and metafictional paradox. It will also examine how the other two strategies (the knowledge and communicativeness strategy) contribute to the works’ self-consciousness. Using Linda Hutcheon’s theories on adaptation, the study aims to examine the motivations of the adapters to analyze the impacts that they can have on the self-conscious strategy of the narratives throughout the adaptation process and onto the final product. In this regard, Hutcheon’s study of the quality of the immersion of the reader/audience into the illusion of narrative works with different degrees of self-consciousness would be pertinent. Keywords: Adaptation, Narrative, Self-consciousness, Illusion, Immersion, Ian McEwan, David Bordwell, Linda Hutcheon