عنوان پایان‌نامه

مقایسه اثر بانداژ وبریس بر الگو ومیزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات منتخب پا در ورزشکارانپسر دانشگاهی حین حرکت پرش -فرود تک پا




    محل دفاع
    کتابخانه مرکزی -تالار اطلاع رسانی شماره ثبت: 77112;کتابخانه مرکزی -تالار اطلاع رسانی شماره ثبت: 77112
    تاریخ دفاع
    ۰۵ مهر ۱۳۹۴
    استاد راهنما
    رضا رجبی

    مقدمه: آسیب مچ پا شایع ترین موضع بروز آسیب در ورزشکاران است که 25 درصد کلیه آسیب های ورزشی را به خود اختصاص می‌دهد. بانداژ حمایتی و بریس دو روش متداول است که ورزشکاران در تمرین و مسابقه به منظور پیشگیری از پیچ خوردگی مچ پا استفاده می کنند. این روش های حمایتی باعث تغییر در فعالیت عضلات شده و می توانند باعث بهبود یا اختلال در الگو و فعالیت عضلات (مکانیسم فیدفورواردی و فیدبکی) گردند. هدف: بررسی و مقایسه اثرات بانداژ حمایتی و بریس بر روی زمان بندی و میزان فعالیت الکترومیوگرافی (فیدفورواردی و فیدبکی) عضلات تیبیالیس آنتریور، پرونئوس لانگوس، سولئوس و گاستروکنمیوس در حین تکلیف پرش- فرود در ورزشکاران پسر دانشگاهی می باشد. روش شناسی: در تحقیق حاضر 15 ورزشکار دانشگاهی با میانگین قد 3±180 سانتی متر، وزن 4/85±73/8 کیلوگرم و سن 1/5±22/46سال شرکت کردند. از بانداژ حمایتی از نوع لوکوپلاست با روش سبد بافی، هشت انگلیسی و قفل پاشنه بر روی مچ پا و بریس حمایتی مچ پای نئوپرنی ساخت شرکت اوپو (مدل 1201) در آزمون پرش-فرود استفاده شد. نتایج: در میزان فعالیت الکترومیوگرافی عضلات در فازهای فیدفورواردی و فیدبکی بین سه حالت با بریس، بانداژ حمایتی و بدون استفاده از اینها هیچ تفاوت معنی داری مشاهده نشد (0/05

    p) اما در زمان شروع فعالیت عضلات پرونئوس لانگوس و تیبیالیس آنتریور بین سه حالت تفاوت معنی داری وجود نداشت (0/05

    Abstract
    Introduction: Ankle injury is the most common injury among athletes, which 25% of all sport injuries are allocated to it. Taping and Braces are two common methods that are used by athletes in Training and competition to prevent ankle sprain. These supporting methods may cause changes in Muscle Feed forward and feedback activity mechanism. Purpose: Investigation and comparison of the effects of tape and brace on feed forward and feedback electromyographic activity and onset of Tibialis anterior, Peroneus longus and Soleus and gastrocnemius muscles during jump landing task in collegiate male athletes. Methodology: 15 collegiate athletes with average height of 180±3 Cm, weight of 73.8±4.85 Kg , and age of 22.46±1.5 years are participated in this study., Non-elastic adhesive tape with by basket wave, eight figure and heel lock methods on ankle and supporting neoprene brace made by OPO© (Model 1201) are used in jump landing task. Results: There is no feedforward and feedback Electromyographic activity of muscles, among three conditions of using brace, supporting tape and bare foot (P > 0.05). The onset of Gastrocnemius and Soleus muscles in using Supporting tape and brace is significantly later than other two muscles. (Significant delays in the onset) (P<0.05); However, There is no significant difference in onset of Peroneus longus and tibialis anterior muscles among three conditions. Discussion and conclusion: The results of study shown that using supporting tape and brace don't make any changes in level of muscles activity; However, using tape and brace may cause delay in onset of Gastrocnemius and Soleus muscles compared with the bare foot mode. As a result; period and level of using tape and brace must be used depending on the circumstances and under the supervision of a specialist when needed.