مقایسه تمرینات تعادلی قدرتی و ترکیبی بر تعادل پویای نوجوانان پسر ورزشکار
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- کتابخانه دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی شماره ثبت: 874;کتابخانه مرکزی -تالار اطلاع رسانی شماره ثبت: 53638
- تاریخ دفاع
- ۲۵ بهمن ۱۳۹۰
- دانشجو
- وحید محمدی
- استاد راهنما
- محمدحسین علیزاده
- چکیده
- هدف از پژوهش حاضر مقایسه تاثیر شش هفته تمرین تعادلی، قدرتی و ترکیبی بر تعادل پویای نوجوانان پسر ورزشکار بود. 60 نوجوان پسر ورزشکار 14 الی 17 سال با میانگین و انحراف استاندارد وزنی 62/3±79/62 کیلوگرم و قد 46/4±1/171 سانتی متر، بدون سابقه آسیب در اندام تحتانی به صورت تصادفی به چهار گروه 15 نفری شامل گروههای تمرینی قدرتی، تعادلی و ترکیبی (قدرتی و تعادلی) و گروه کنترل تقسیم شدند. قبل و بعد از اجرای شش هفته برنامه تمرینی، تعادل پویای آزمودنیها با تست تعادل ستاره اندازه گیری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی، آزمون اندازه گیری مکرر، آزمون تی زوجی، تحلیل واریانس یک سویه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی داری 05/0?? استفاده شد. نتایج تحقیق نشان داد که تمرین قدرتی، تعادلی و ترکیبی، موجب افزایش معناداری در فاصله دستیابی آزمودنی ها به هر هشت جهت تست گردش روی ستاره شد. بیشترین میزان پیشرفت در جهت های خلفی و خارجی و کمترین میزان پیشرفت در جهت های قدامی و داخلی مشاهده شد. یافته های تحقیق هم چنین نشان داد تمرین ترکیبی از تمرین قدرتی و تعادلی و تمرین تعادلی نیز از تمرین قدرتی بهبود بیشتری در تعادل پویای آزمودنی ها ایجاد می کند. با توجه به نتایج تحقیق توصیه می شود به دلیل نیاز ویژه نوجوانان به تعادل در مهارت های ورزشی و همچنین به عنوان عامل مهم در پیشگیری از آسیب های ورزشی در طراحی برنامه های تمرینی از مزایای هر سه برنامه تمرین بویژه تمرینات ترکیبی استفاده کنند.
- Abstract
- The purpose of this study was to comparison the effect of strength, balance and combined (strength and balance) exercise programs on the dynamic balance of young male athletes. Sixty 14-17 young male athletes with the average and standard deviation weight of 62.79±3.62kg and length 171.1±4.46cm without any lower extremity injury, vestibular and visual problems, voluntarily were participated in this study. They were divided into the following groups: 1) Strength exercise, 2) Balance exercise, 3) Combined exercise and 4) control group. We used the SEBT test before and after exercise programs to evaluate dynamic balance. Descriptive statistics, Repeated measure test, paired sample t-test, One-way ANOVA and Tukey post hoc was used to analyze the data. Level of significance was considered 0.05. The study results showed significant increase in reaching distance in all directions after strength, balance and combined (strength and balance) exercise programs. The most affection of exercises were observed in the Posterior and Lateral directions and minimum effects in the Anterior and Medial directions, respectively. It was also shown that increase in reaching distance following combined exercises was more than that resulting from the balance and strength exercises. According to the results, It is suggested to use this exercise because of special need for young male athletes to balance in athletic skills.