عنوان پایان‌نامه

اثر ۱۲ هفته تمرینات هوازی ، اینتروال و مقاومتی بر بیان ژن MTNR۱B در پانکراس رت های دیابتی نوع ۲



    دانشجو در تاریخ ۰۵ تیر ۱۳۹۵ ، به راهنمایی ، پایان نامه با عنوان "اثر ۱۲ هفته تمرینات هوازی ، اینتروال و مقاومتی بر بیان ژن MTNR۱B در پانکراس رت های دیابتی نوع ۲" را دفاع نموده است.


    محل دفاع
    کتابخانه پردیس البرز شماره ثبت: 1022;کتابخانه مرکزی -تالار اطلاع رسانی شماره ثبت: 74813
    تاریخ دفاع
    ۰۵ تیر ۱۳۹۵
    دانشجو
    محمد رشیدی
    استاد راهنما
    سیروس چوبینه, رحمن سوری

    مقدمه و هدف: بر اساس آمار سازمان جهانی بهداشت در حدود ??? میلیون نفر از مردم دنیا به بیماری دیابت مبتلا هستند و احتمال می رود که این آمار به رقم ??? میلیون نفردر سال ???? میلادی برسد . اگرچه دیابت نوع 2 یک بیماری چند علتی است، ولی اخیرا مشخص شده است که ژن MTNR1B با میزان ابتلا به دیابت نوع2 مرتبط است و افزایش بیان آن خطر دیابت نوع 2 را افزایش می دهد هدف از این مطالعه بررسی تاثیر12 هفته تمرینات هوازی، اینتروال و مقاومتی بر بیان ژن MTNR1B در پانکراس رت های دیابتی نوع 2 است. مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع بنیادی و روش آن تجربی می باشد. دراین مطالعه از 48راس رت نر نژاد ویستار استفاده شد. در طول دوره در شرایط استاندارد و ثابت فیزیکی یعنی دمای 3±22سانتی گراد و رطوبت 45درصد و دوره های 12 ساعته متوالی نور و تاریکی، نگهداری شدند. رت ها در چهار گروه 12 تایی (دیابتی با تمرین هوازی، دیابتی با تمرین اینتروال، دیابتی با تمرین مقاومتی و کنترل دیابتی) تقسیم شدند. القای دیابت از طریق محلول نیکوتین آمید و STZ انجام شد و برنامه تمرینی هوازی، اینتروال و مقاومتی به مدت 12 هفته به تعداد 5 جلسه در هفته انجام گرفت. همه رت ها 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی تشریح شدند. کلیه بررسیهای آماری با استفاده از نرمافزار SPSS/Win نسخه 16 انجام شد. یافته ها: نتایج این مطالعه نشان داد که 12 هفته تمرین هوازی، اینتروال و مقاومتی به کاهش سطوح گلوکز ناشتا و افزایش سطوح انسولین سرم و عملکرد سلول های بتا منجر شد و شاخص مقاومت انسولین و همچنین شاخص حساسیت انسولین در پاسخ به هیچ یک از مداخله های تمرینی دستخوش تغییر معنی داری نشدند. کاهش معنی داری در بیان ژن MTNR1B در سه گروه تمرینی نسبت به گروه کنترل مشاهده گردید. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان دادکه دوازده هفته ورزش هوازی ، اینتروال و مقاومتی به افزایش معنی دار انسولین سرم، بهبود عملکرد سلول های بتا، کاهش معنی دار گلوکز خون و کاهش معنی دار بیان ژن MTNR1B در بافت پانکراس نسبت به گروه کنترل دیابتی منجر شد.
    Abstract
    Background: According to the World Health Organization, about 246 million people worldwide have diabetes and this figure is likely that the figure will reach 380 million people in 2050. Although type 2 diabetes is a disease of multifactorial, but recently it has been found that the gene MTNR1B occurrence of type 2 diabetes is associated with increased expression of the risk of type 2 diabetes increases purpose of this study was to evaluate the effect of 12 weeks of aerobic exercise, interval and MTNR1B resistance gene expression in rat pancreas in type 2 diabetes. Materials and Methods: This study is a fundamental and experimental approach. In this study, 48 male Wistar rats. During the period under standard conditions and the physical constant temperature of 22 ± 3 ° C and humidity of 45% and consecutive 12-hour periods of light and darkness, were kept. 12 rats were divided into four groups (diabetic exercise, diabetic interval training, resistance training diabetic and diabetic control) groups. Nicotinamide and STZ-induced diabetes was conducted through the solution and aerobic exercise program, interval and resistance to 5 times a week for 12 weeks was performed. All rats were sacrificed 48 hours after the last training session. All statistical analysis software SPSS / Win 16 version was performed. Results: The results showed that 12 weeks of aerobic exercise, interval and resistance to increased levels of fasting blood glucose and serum insulin level and beta cell function and insulin resistance index and index of insulin sensitivity leading to respond to any intervention. no significant changes were training. A significant reduction in gene expression compared to the control group MTNR1B into three groups. Conclusion: The results showed that twelve weeks of aerobic exercise, interval and resistance significantly increased serum insulin, improved beta-cell function, significantly reduced blood glucose and a significant reduction in gene expression in pancreatic tissue compared to controls diabetes led MTNR1B was.