بررسی تطبیقی فلسفه تربیتی و تجربیات مدارس اسلامی با نهضت مدارس یسوعی - مطالعه موردی دبیرستان علوی
- رشته تحصیلی
- تاریخ وفلسفه آموزش و پرورش
- مقطع تحصیلی
- کارشناسی ارشد
- محل دفاع
- کتابخانه مرکزی -تالار اطلاع رسانی شماره ثبت: 50737;کتابخانه دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی شماره ثبت: ع-1708
- تاریخ دفاع
- ۳۱ شهریور ۱۳۸۹
- دانشجو
- محمد ضیایی موید
- استاد راهنما
- شهین ایروانی
- چکیده
- چکیده یکی از کمبودهای پژوهشی حوز? تعلیم و تربیت در کشور، کمتوجهی به تجارب عملی داخلی است. همچنین در مورد الگوگیری از تجارب خارجی نیز تفاوتهای ساختاری و فرهنگی بین جامعهای که تجربه در آن انجام شده است با جامع? ایران کمتر لحاظ میشود. در برخی موارد نیز روش پژوهش مناسب انتخاب نشده و چندین تجربه یکجا معرفی میشوند که جامعیت لازم را ندارند. در پژوهش حاضر سعی شده است با موردپژوهی قومنگاران? دبیرستان علوی و بررسی تاریخی نهضت مدارس یسوعی گامی در رفع این کمبود برداشته شود. بدین جهت این دو تجربه از نظر زمین? شکلگیری، فلسف? تربیتی و فعالیتهای آموزشی و پرورشی معرفی شدهاند. سپس این دو تجربه به صورت تطبیقی بررسی شده و نقاط اشتراک و تفاوت آنان مشخص شده است؛ همزمان نقدهایی نیز مورد بحث قرار گرفته، تا در مجموع بتوان نکات مثبت و منفی این تجارب را استخراج نمود. بدین ترتیب با توجه به اینکه این دو تجربه هر دو توسط روحانیون تأسیس شده و مدیریت میشوند، موضوع جدید حضور روحانیون به عنوان مدیر مدارس که اخیراً در کشور مطرح شده است، بررسی شده و نتیجه گرفته شده است که حضور روحانیون دارای هنر تعلیم و تربیت، به عنوان ناظر و رهبر آموزشی در مدارسی که از نظر فرهنگی با روحانیت سازگارند میتواند موفق باشد. در انتها نیز نکات کاربردی جدیدی برای نظام آموزش کشور و مدارس غیردولتی استخراج شده است شامل: امکان تربیت معلم توسط هر مدرسه، استفاده از معلم راهنما، الگوی توسع? مدارس غیردولتی، تأثیر مثبت رهبری آموزشی، الزامات حضور روحانیون در مدارس، ترکیب سه اصل صیانت، ارائه الگوی عملی و پرورش عقل عملی، ترکیب نخبهپروری و عدالت آموزشی، نوآوری مطالع? گروهی دانشآموزان، لزوم سازگاری با جامعه، پرهیز از فعالیتهای جانبی مختلکننده، انعطاف بیشتر در بین همفکران، و تعامل سازنده با گروههای فکری رقیب. کلمات کلیدی: مدارس اسلامی، دبیرستان علوی، مدارس یسوعی، تربیت دینی، تجارب مدرسهداری
- Abstract
- Abstract: One of educational research lacks in Iran is less attention to indigenous experiences. Also while using foreign experiences, don’t consider cultural and social differences. In some researches the methods are not appropriate, and many experiences studied shallow. In this research with ethnographic case study method I have discussed Alavi high school and Jesuit schools educational experience. For this purpose, in first step I have described context of formation, philosophy of education, instruction and nurture activities. Then these two experiences have been compared and discussed their sharing and differences. After this description and critique, Strengths and Weaknesses of these educational experiences have been derived. These schools have established and manage with clergymen, the subject which discussed nowadays in Iran. This inquiry says clergymen, who are familiar with education, in supervisory and educational leader positions can help religious education; especially in schools with religious atmosphere. At the end of research some applied points are suggest: Teacher training by school, Guidance teacher, non-state schools extension model, positive effect of educational leadership, Requirements of clergymen activity in schools, Three principles for education (preservation, role modeling and development of intellect), Combination of elite husbandry and educational justice, Group studying innovation, Importance of compatibility of non-state and foreign schools with culture of society, Avoidance of disturbing activities, More tolerance among schools partners and Constructive interaction with theoretical competitor groups. Key Words: Islamic Schools Movement, Alavi High school, Jesuit Schools, Religious Education, Schools Educational Experiences, non-state schools